Hayatlar hayal ederken buluyorsun kendini bir başka hayal içinde, yoksunken, ışık ararken orta yollarda. Kapalıyken gözlerin görmeye çalışıyorsun bütün kelebekleri, içinde çırpınan kanatları, bir can daha yok ki içinde, bakma, bulamazsın. Bakamazsın zaten içine, aç gözlerini; hayal ettiğini gör. Dejavu gibi gelse de her anın, yeniye sarılır gibi sarıl eskilerine, boya onları, her yeni boya; bir yeni hayat, sarıl, hayatlara sar sarmala kendini. Mavi yaşa bazen, bazen kırmızı, dudaklarını büzerken, gözlerini aç, gökyüzü fışkırsın göz bebeklerinden, dişlerini göstere göstere sırıt hayata, oyunlarında boğul kendi çocukluğunun. İlelebet sürmez ya hiç bir hüzün, yoksay yaşanılanları, dedikleri gibi, kalbin kadar temiz bir beyaz sayfayı kendine ayır, gözaçık hayallerde yoğrul, kesse de el gözlerine giden feri, kendi kanında boğul. Bağlanma hiç bir kadere, bir dilek tut, durma, koş peşinden, eşsiz benzersiz yaratıldın sen, yok ki, ayrılasın eşinden.
